يك نتيجهء منطقى از آن پاسخ ، بلكه در فضاى آن ممكن بود اين تصور بوجود آيد كه او به شهادت رسيد تا ديگران به نحوى با سوگوارى براى او بتوانند از وجود او در آخرت براى خود بهره ببرند . مكرر اشاره شده است كه اين نتايج به معناى آن نيست كه مقدمات و يا حتى برخى از نتايج آن - مثلا در مورد ثواب گريه كردن - نادرست است بلكه صرفا اشاره به آن است كه اين پاسخها و فضاسازيها راه را براى رواج برداشت صوفيانه و نه سياسى از كربلا فراهم كرده است . مرحوم علامهء مجلسى در عين آنكه به نحوى از ماجراى كربلا برداشت سياسى كرده و در جاى خود اشاره خواهيم كرد ، در زمينهء اين برداشت شخصى در ارتباط با بهرهء امام حسين عليه السّلام براى پيروانشان چنين مىنويسد : و بايد دانست كه اين مذلتهاى دنيا موجب مزيد عزّت ايشان است و دوست خدا به اينها ذليل نمىگردد . آنها كه مىخواستند كه ايشان را ذليل گردانند ، اكنون نام ايشان به غير لعن و نفرين در زمين مذكور نمىشود و نسلهاى ايشان منقرض شدند و نشانى از قبرهاى ايشان نيست و حق تعالى نام آن بزرگواران را بلند گردانيده و علوم و كمالات ايشان عالم را فرا گرفته و دوست و دشمن بر ايشان در نماز و غير نماز صلوات مىفرستند و به شفاعت ايشان در درگاه خدا حاجت مىطلبند ، و رءوس منابر و مناير را و وجوه دنانير و دراهم را به نام نامى ايشان مزيّن مىگردانند ، و پادشاهان روى زمين و سلاطين با تمكين به طوع و رغبت از روى اخلاص روى بر خاك آستان ايشان مىمالند ، و هر روز چندين هزار كس به بركت زيارت ايشان مغفور مىگردند و چندين هزار كس به بركت لعنت بر دشمنان ايشان مستحق بهشت مىگردند و چندين هزار كس از بركت گريستن بر ايشان و محزون گرديدن از مصاب ايشان صحيفهء سيئات خود را از لوث گناه مىشويند و چندين هزار كس به بركت اخبار و نشر آثار ايشان به سعادات ابدى فايز مىگردند و چندين هزار كس به بركت احاديث ايشان به درجهء معرفت و يقين مىرسند